Met een Tesla op vakantie in 2020. Is dat nog een uitdaging?

Op vakantie met een elektrische auto was een aantal jaar geleden nog volstrekt ondenkbaar. Of nouja het kon wel, maar dan zat je meer in de auto dan op je vakantiebestemming. In hoeverre dat is veranderd de afgelopen jaren, heb ik afgelopen vakantie zelf aan den lijve mogen ondervinden. In deze blog neem ik je mee langs verschillende Superchargers en laadpalen in Duitsland en Oostenrijk, en kom je erachter of het nog steeds afzien is met een elektrische vakantieauto.

Een goede voorbereiding is het halve werk

Nog steeds is het zo dat op vakantie gaan met een elektrische auto een goede voorbereiding vergt. Ook als je, zoals wij, gaat met een Tesla Model 3. Het is handig om vooraf een aantal routes te hebben bekeken, zodat je ook een plan B hebt als er bijvoorbeeld een ongeluk gebeurt op de route. Als je in een Tesla rijdt kun je via de website van Tesla gemakkelijk zien waar je laadopties zich bevinden. Als back-up is de routeplanner van ‘A Better Routeplanner’ een goede optie. Met deze routeplanner kun je ook zien waar snelladers van andere partijen zitten én wat een laadsessie je kost. Ook als je Tesla rijder bent kan ik je adviseren te checken waar snelladers van andere aanbieders zitten. Dit is nog belangrijker als je van plan bent op een drukke reisdag op vakantie te gaan. Omdat het navigatiesysteem van Tesla bijna iedereen langs dezelfde superchargers stuurt, kan een lange rij bij de laadstops ontstaan. Zorg dus voor een plan B en misschien nog wel voor een plan C en D.

Laden bij je accommodatie

Nog voordat je met de planning voor de reis gaat beginnen, is het ook slim om bij het kiezen van de accommodatie uit te kijken naar laadmogelijkheden in de buurt. Tegenwoordig kun je bij Booking.com bijvoorbeeld al filteren op bestemmingen met laadvoorzieningen. Ook Airbnb houdt steeds meer rekening met de behoefte om te kunnen laden. Een echte filtermogelijkheid is er nog niet, maar je kan als verhuurder wel aangeven dat de opties er zijn. Wij kozen – ook omdat we redelijk last minute waren vanwege corona – voor een accommodatie waar géén directe laadmogelijkheid aanwezig was. Dat deden we overigens niet zonder eerst te checken of er in de dorpjes en steden daaromheen wél laadmogelijkheden waren. Omdat ons appartement op 10 kilometer van Salzburg en Berchtesgaden (Duitsland) lag en daar voldoende laadvoorzieningen waren, zagen we geen reden om niet te boeken.

Laadpassen

Je zou kunnen proberen met één laadpas op vakantie te gaan, maar voor je eigen gemoedsrust zijn een aantal back-ups in de portemonnee geen gek idee. Daarom heb ik voordat de vakantie begon een pas van Plugsurfing en Maingau aangevraagd. (Die laatste kwam overigens te laat. Vraag een laadpas twee weken van te voren aan als het kan!) Ik was zelf al in het bezit van een Shell Recharge pas (voorheen The New Motion) en een laadpas van Eneco. Die gingen uiteraard ook mee op vakantie. Tip! kijk op laadpastop10.nl om na te gaan welke pas voor jouw vakantieland de beste keuze is.

Apps

Overigens zijn er zes handige apps die je tijdens je rit kunt raadplegen. Om bijvoorbeeld te kijken waar de laadpunten zich op jouw route bevinden (laadsnelheid), of ze beschikbaar zijn en welke kosten eraan verbonden zijn.

Milieusticker en vignet

Plek van bestemming gekozen? Laadvoorzieningen gecheckt? Dan moet je de dingen nog regelen die je bij een brandstofauto ook gewend bent. Let erop dat een elektrische auto in Duitsland ook een mileusticker moet voeren als je in regio’s rijdt waar dat verplicht is. Een EV is niet vrijgesteld van deze verplichting, ondanks dat de auto geen directe Co2 uitstoot. Persoonlijk vind ik dit een beetje flauw. Die stickers moeten er toch voor zorgen dat de uitstoot wordt verlaagd? Maargoed, let er wel op. Een elektrische auto met een Nederlandse kentekenplaat wordt ongetwijfeld extra goed op de stickers gecontroleerd. Ga je naar Oostenrijk, dan is een vignet natuurlijk onmisbaar. Dat kan overigens tegenwoordig ook met een digitaal vignet!

Onderweg

Ik heb geen laadpaal thuis dus ik heb de dag voor het vertrek, bij ons kantoor in Eelde, de Tesla Model 3 volgeladen. Ruim 480 kilometer rijbereik gaf de auto aan. Nou rijd ik al wat langer elektrisch en weet ik dat de de range die een elektrische auto aangeeft in 99 procent van de gevallen onhaalbaar is. Het lastige is dat het navigatiesysteem van Tesla in eerste instantie wel uit gaat van die range bij het calculeren van de route. Al geeft de auto wel aan dat je niet harder dan een bepaalde snelheid mag rijden als dat nodig is. Gelukkig had ik m’n eigen route al gepland. Stop 1 bij de Supercharger in Emsburen, stop 2 net voorbij Kassel bij Malsveld, stop 3 bij Hilpoltstein voorbij Nuremberg en stop 4 bij Weyarn vlakbij de Chiemsee. Overigens was stop 4 niet nodig, maar leek het ons een slim idee om zo vol mogelijk op de plek van bestemming aan te komen, zodat we de volgende dag niet direct naar een laadpaal hoefden. Overigens konden we bij de vierde stop ook direct boodschappen doen. Twee vliegen in één klap.

Met 450 kilometer range in de accu zijn we de volgende dag gaan rijden. Het was een rustige woensdagochtend dus drukte bij de superchargers was zeer onwaarschijnlijk. Rond half 7 gingen we weg en tegen kwart voor 8 stonden we te laden. Een korte stop, want zoveel range hadden we er nog niet afgereden. De Nederlandse snelheidslimiet én baustelle zorgden ervoor dat we onbedoeld zuinig aan het rijden waren. Een kwartiertje later – inmiddels aangemeld bij Netflix en Spotify – waren we weer klaar om door te rijden.

Ondanks dat ik dacht dat Kassel makkelijk haalbaar was met een accu die ongeveer 80% vol is, kwam de Model 3 al vrij snel met het advies om niet veel harder dan 115 km/u te gaan rijden. Best gek, want de totale afstand was ongeveer 250 kilometer. Nou begon het best hard te regenen en weet ik dat elektrische auto’s daar niet van houden. In zo’n bui wordt het kouder en bovendien rollen de banden niet zo gemakkelijk over een nat (en oud Duits) wegdek. Toch zou dat niet mogen verklaren waarom we een marge van 100 kilometer zouden moeten opmaken over deze afstand. Later bedacht ik me dat de Tesla is z’n algoritmes misschien rekening houdt met het hoogteverschil bij de snelweg in de buurt van Kassel, maar een eenduidig antwoord heb ik daar nog niet op gevonden. Hoe dan ook zorgden de wegwerkzaamheden er weer voor dat ook de tweede laadstop met gemak werd gehaald. Even een toiletstop en een kopje koffie bij het restaurant naast de supercharger en de auto én wij waren er weer klaar voor.

Onderweg richting stop 3 werd het lekker weer, ruim 25 graden! Heerlijk voor ons en ook voor de auto. De ideale temperatuur voor een elektrische auto ligt ergens tussen de 20 en 25 graden. De airco hoeft op die manier niet zo hard te werken en de accu blijft goed op temperatuur. We haalden de stop gemakkelijk, zonder dat we achter een vrachtwagen hoefden te blijven plakken. Volgens mij lag de gemiddelde snelheid op ongeveer 120 km/u. In theorie had deze stop overigens onze laatste kunnen zijn. De Model 3 gaf aan dat we Berchtesgaden wel op één volle accu konden halen. Om de eerder genoemde reden kozen wij ervoor om er een vierde stop achteraan te plakken.

Tesla Lounge

Bij de vierde superchargerstop stond een zogenaamde Tesla lounge. Iets wat ik op zichzelf nog niet heb gezien. Ik weet dat er eentje in Amsterdam zit, maar dat is alleen maar omdat de Superchargers tegen het kantoorpand van Tesla aanstaan. Een apart gebouw(tje) voor alleen Tesla rijders had ik nog nooit gezien. Met een code die je in het navigatiesysteem van Tesla kan vinden, kun je de lounge openen. Super handig! In de lounge zelf kun je even zitten, naar het toilet – en als je niet op vakantie bent- je laptop aansluiten om te werken. Anders dan een toiletbezoek hebben we er overigens geen gebruik van gemaakt.

Rit van twaalf uur

Precies twaalf uur na ons vertrek waren we op onze plek van bestemming. Later sloeg ik aan het rekenen. ‘Hoe lang zou je erover doen met een benzine of een diesel’? Negen a tien uur wellicht, maar dan wel zonder uitgebreide pauze en zonder de boodschappen. Geen schrikbarend groot verschil. Ook viel het ons op dat we veel frisser waren omdat we regelmatig langer dan een kwartier waren gestopt. We lagen niet helemaal gesloopt op de bank.

Vakantietijd!

Laden in het buitenland

De volgende dag was het tijd om de omgeving te verkennen, en direct even te checken waar we kunnen laden. Uiteraard hoop je dat je kan laden als je iets gaat doen. Eten, wandelen, fietsen, noem maar op. Met de app Chargemap kun je ook in het buitenland zien waar je kan de laden. Deze app is handig (en misschien wel de beste) omdat gebruikers laadpalen ook kunnen toevoegen. Bovendien worden er vaak foto’s van laadpalen toegevoegd zodat je weet waar je moet zoeken. Met een aantal opties in het achterhoofd zijn we naar Berchtesgaden gereden. Eerste laadpaal gevonden, maar helaas buiten gebruik. Geen enkele laadpas deed het. Later zag ik een verfrommeld briefje met ‘Defekt’ liggen, die zou bij de laadpaal gehoord hebben. In Duitsland rijden nog niet zoveel elektrische auto’s en dus is de nood tot reparatie ook niet zo hoog vermoed ik. De tweede optie was een Tesla destinationcharger bij een hotel. Dat is altijd even afwachten. Het komt namelijk voor dat je hier niet zomaar gebruik van kan maken. Vaak zitten deze laders achter een slagboom. Gelukkig maakt het hotel gebruik van een gedeelde parkeergarage en konden we gebruik maken van de destinationcharger. Grote voordeel van deze plek was de centrale ligging en de kosten. Laden was namelijk helemaal gratis! Ga er trouwens niet blind vanuit dat je kan laden als de app aangeeft dat de laders vrij zijn. Heel vaak stonden er reguliere auto’s op de laadplekken. In Duitsland zijn ze nog niet zo streng als hier dus.

Laadprijzen

Het grote voordeel van een auto met een grote actieradius is dat je de auto eigenlijk maar een paar keer per vakantie hoeft op te laden. Time je dit goed, dan hoef je er niet eens rekening mee te houden. Zo deden we dat ook bij ons bezoek aan de stad Salzburg. Op internet had ik een laadpaal gevonden in een parkeergarage op een steenworp afstand van het centrum. Ideaal! Eenmaal aangekomen bij de laadpaal bleek dat deze (helaas) niet gratis was. Tijd om de collectie laadpassen tevoorschijn te halen dus. Na een aantal keren geprobeerd te hebben, (een vriendelijke Oostenrijkse man probeerde nog te helpen, maar had een elektrische auto nog niet zo vaak gezien), kregen we de laadpaal aan de praat. Eerst de pas ervoor houden en dan pas de kabel erin steken was de juiste volgorde. Toen we na een uurtje op een terras waren gaan zitten, ben ik toch maar eens gaan opzoeken welke laadkosten de leverancier van de laadpaal rekent. Na een lange zoektocht zag ik een aantal tarieven per minuut staan (Chargemap kende deze laadpaal niet). Dat is al anders dan in Nederland, bovendien zijn tarieven per minuut verraderlijk. Je betaalt namelijk net zoveel als de stroomtoevoer een dipje heeft, of als je auto al vol is maar wel aan de laadpaal blijft staan. Uiteindelijk kwam ik erachter dat ik ongeveer 0,10 eurocent per minuut zou betalen. Drie uur laden zou dus 18 euro kosten. Dat was te overzien. Toch schrok ik me aan het eind van het dag een hoedje. In de app van Shell stond namelijk een bedrag van 33 euro exclusief BTW. Dat is dus bijna 40 euro inclusief belasting en een prijs van 0,22 eurocent per minuut. Check dus altijd goed wat de kosten voor het laden zijn en slinger niet zomaar overal een auto aan de laadpaal. Overigens kun je een net overzicht van laadkosten bij de laadpaal vergeten. Hiervoor zul je altijd een app moeten raadplegen of moeten zoeken op internet. Daarna is het nog maar de vraag wat de laadpasleverancier aan overige roamingkosten rekent.

Over het algemeen mochten we trouwens niet klagen over laden en laadkosten. Op den duur hadden we door dat veel Oostenrijkse en Duitse parkeergarages al voorzien zijn van een groot aantal laadpalen, zonder dat er al heel veel elektrische auto op de weg zijn. En dus kozen we vaak zonder een uitgebreide zoektocht voor een parkeergarage. De parkeergarage in Hallein (Oostenrijk) werd uiteindelijk onze favoriet. We hebben er meerdere keren gestaan en geen enkele keer stond er nog een andere elektrische auto te laden. Bovendien was ook deze laadpaal weer gratis te gebruiken. Ideaal die promotie voor elektrische auto’s in het buitenland :-).

Rijden in de bergen

Een elektrische auto rijdt goed. Door het directe koppel en het regeneratieve remmen, is de auto gemakkelijk te besturen door vrijwel iedereen. Daarom was het interessant om te ervaren hoe het is om met een elektrische auto in de bergen te rijden. Daar kan ik kort over zijn; de Tesla Model 3 is in de bergen een uitstekende auto. Dat heeft aan de ene kant te maken met de enorme hoeveelheid koppel en PK’s, maar ook met het stuurgedrag en de versnellingsbak (of het ontbreken daarvan). Menig BMW had moeite de Tesla in de bochtige bergwegen bij te houden. Bergaf is trouwens misschien nog wel leuker dan bergop met de Tesla. Omdat de auto sterk regeneratief remt, hoef je nauwelijks aan je rempedaal te zitten en kun je je dus volledig focussen op sturen. Houd er qua actieradius rekening mee dat je twee keer zoveel range verliest bergop. Bergaf win je dat ongeveer weer terug.

Tesla in Duitsland

Hoe snel wij gewend zijn geraakt aan Tesla’s in het straatbeeld blijkt als je in Duitsland gaat opletten hoeveel je er tegenkomt. Bijna niks! De Tesla’s die je tegenkomt komen uit Noorwegen of uit Nederland. De Duitse en Oostenrijkse mensen waarmee ik in gesprek ben geraakt over de auto, staan overigens helemaal niet negatief tegenover elektrisch rijden. Ze waren vooral heeft benieuwd hoe het nou is om elektrisch te rijden en of zo’n auto ook nog praktisch is als je veel in bergachtige gebieden rijdt of tijdens echt koude winters. Mijn vermoeden is dat we de komende jaren veel elektrische auto’s met Duitse kentekens gaan zien. Zeker nu daar ook de financiële prikkel van de overheid een grotere rol speelt. Aan de laadinfrastructuur ligt het in ieder geval niet, die hebben ze al heel aardig voor elkaar.

De terugweg

Met de rit van de heenweg in gedachten, hebben we de terugweg uitgestippeld. Vanwege de grote drukte bij München zijn we eerst doorgereden tot ver voorbij de ring. Omdat we vroeg zijn ingestapt, hebben we de spits helemaal kunnen vermijden en stonden we iets na half 9 alweer aan de lader! Al met al was de terugweg nog relaxter dan de heenweg. We zijn weer vier keer gestopt, maar wel iedere keer maximaal 20 minuten. Daardoor hebben we er nog ruim een uur korter over gedaan dan de heenweg en waren we voor half 6 ’s middags weer in Assen.

Conclusie

Terugkijkend op de vakantie kan ik zeggen dat een Tesla Model 3 een uitstekende vakantieauto is. Natuurlijk heb ik dat om mij heen al meerdere keren gehoord, maar je moet de drempel toch ook maar over durven gaan. Een beetje voorwerk zodat je weet waar je kan laden blijft overigens wel gemakkelijk. Ook laden op de plek van bestemming was gemakkelijker dan in eerste instantie gedacht. Wel is het slim om altijd een aantal laadpassen op reserve te hebben. Op naar de volgende vakantie met de elektrische auto! Ben je benieuwd hoe het is om met een Hyundai Kona Electric op vakantie te gaan? Binnenkort deelt mijn collega Sebastiaan zijn ervaringen over de reis en de vakantie in Tsjechië.


Meer weten over elektrische auto's?